Hugo Makibi Enomiya-Lassalle, zafascynowany kulturą Japonii, stał się jednym z pionierów porozumienia pomiędzy religiami Wschodu a chrześcijaństwem. W Medytacji zen dla chrześcijan wskazuje na głębokie podobieństwa między buddyjskimi technikami medytacyjnymi a mistyką chrześcijańską. Dowodzi tego zwłaszcza na przykładzie św. Jana od Krzyża, Jana van Ruysbroeka i Johannesa Taulera. Szczegółowo analizuje także powstałe w średniowiecznej Anglii anonimowe dzieło mistyczne zatytułowane Obłok niewiedzy. Wykazuje przy tym równoległość dróg dochodzenia do "oglądu istoty" w zen oraz do chrześcijańskiej unio mistica. Choć oczywiście nie uchodzą jego uwagi istotne różnice między buddyzmem a chrześcijaństwem - wynikające zwłaszcza z faktu, że w przeciwieństwie do buddyzmu chrześcijaństwo przyjmuje istnienie Boga osobowego - Lassalle stoi na stanowisku, że ćwiczenia zen mogą istotnie wzbogacić duchowość chrześcijańską, nie naruszając w niczym jej integralności. Medytacja wzorowana na zen sprzyja ponadto rozszerzeniu horyzontów duchowych i moralnych człowieka Zachodu, otwierając go na nowe obszary doświadczeń.

Hugo Makibi Enomiya-Lassalle, unio mistica. Choć oczywiście nie uchodzą jego uwagi istotne różnice między buddyzmem a chrześcijaństwem - wynikające zwłaszcza z faktu, że w przeciwieństwie do buddyzmu chrześcijaństwo przyjmuje istnienie Boga osobowego - LassaIle stoi na stanowisku, że ćwiczenia zen mogą istotnie wzbogacić duchowość chrześcijańską, nie naruszając w niczym jej integralności. Medytacja wzorowana na zen sprzyja ponadto rozszerzeniu horyzontów duchowych i moralnych człowieka Zachodu, otwierając go na nowe obszary doświadczeń.

 

Hugo Makibi Enomiya-Lassalle (1898-1990), urodził się w Niemczech, przyjął święcenia kapłańskie w zakonie jezuitów. Wyjechał do Japonii jako misjonarz w 1929 r. W 1940 r. zamieszkał w Hiroszimie. W1945 r. został ranny w wyniku wybuchu nuklearnego. W 1956 r. podjął studia zen u Harady Sogaku. W 1958 r. napisał A Wayto Enlightenment [Droga do Oświecenia), lecz Stolica Apostolska zaleciła mu zaprzestanie dalszego publikowania podobnych prac. Po śmierci Harady, w 1961 r. został uczniem Kouna Yamady Roshiego, który uważał, iż zen może okazać się ważnym prądem w Kościele katolickim. Za pośrednictwem Enomiya-Lassalle pogląd ten zyskał wielu zwolenników wśród katolickich księży i zakonnic. W latach 60. Enomiya-Lassalle został nauczycielem zen i po powrocie do Europy, aktywnie propagował praktyki buddyjskie wśród duchowieństwa.