CO POWIEDZIEĆ? | e.wydawnictwowam.pl

Informacja o książce

CO POWIEDZIEĆ? Jak rozmawiać z chorymi o duchowości
powiększ okładkę powrót umieść na profilu pobierz fragment	książka autor Taylor Elizabeth Johnston wydanie pierwsze data wydania czerwiec 2008 » ISBN 978-83-7505-177-3 stron 168 format 156x232 mm oprawa miękka cena det. ~~29.00 zł~~ 26.10 zł dodaj do koszyka egz.
Opis Spis treści Prezentacja Tekst na okładce
Jak rozmawiać, gdy chory chciałby się przed nami otworzyć, porozmawiać o swych rozterkach związanych z sensem życia, cierpienia, śmierci, o swych duchowych ranach? Co robić, żeby wyznawana przez niego religia lub system wartości były dla niego źródłem pociechy? Co powiedzieć, żeby poprawić stan psychiczny pacjenta, bardzo ważny dla procesu zdrowienia? Uczy tego książka-poradnik Elizabeth Johnston Taylor. Poparta rzetelną wiedzą psychologiczną oraz praktyką w rozmowach z chorymi i prowadzeniu treningów z ich opiekunami, proponuje konkretne ćwiczenia, przykładowe rozmowy z analizą błędów. Przydatna wolontariuszom, kapelanom, psychologom, pracownikom placówek medycznych i tym wszystkim, którzy chorym chcą służyć. Dr Elizabeth Johnston Taylor wykłada w szkole pielęgniarskiej przy Loma Linda University w Kalifornii, specjalizuje się w pielęgniarstwie onkologicznym i opiece paliatywnej. Brała udział w kursach dla kapelanów i kierowników duchowych. Jest autorką ponad 50 publikacji. Kupując książkę, wspierasz działalność Towarzystwa Przyjaciół Chorych "Hospicjum im. św. Łazarza". 1 zł ze sprzedaży każdego egzemplarza przeznaczamy na rzecz krakowskiego Hospicjum. Pola Nadziei - Tym, którzy idą przed nami… Towarzystwo Przyjaciół Chorych "Hospicjum im. św. Łazarza" w Krakowie od chwil powstania przyjęło od Zespołu Synodalnego, skupionego przy Kościele Arka Pana w Nowej Hucie, misję Czynnego Miłosierdzia realizowanego przez służenie pomocą choremu w ostatnich miesiącach, dniach, godzinach jego życia, niesienie wsparcia rodzinie oraz myśl o budowie domu hospicyjnego. W powstałym, głównie ze środków społecznych - w latach 1990 - 1996 - budynku, są ofiarowywane wszystkie formy opieki hospicyjnej: domowa, stacjonarna i dzienna. Dom hospicyjny nie pełni funkcji szpitala. Chory może w nim znaleźć przyjaznego towarzysza swej wędrówki. Hospicjum stara się pomóc pacjentowi w odzyskaniu równowagi psychicznej oraz uczynić wszystko, aby mógł żyć bez bólu, wśród bliskich i przyjaznych mu osób. W trosce o chorego Hospicjum stara się zjednoczyć w pełnieniu opieki nad nim jego rodzinę, personel medyczny i wolontariuszy. Do opieki zapraszani są również przyjaciele chorego. Hospicjum św. Łazarza, opierając swoją działalność na wartościach chrześcijańskich, stara się nieść pomoc wszystkim ludziom, bez względu na wyznanie, poglądy, sytuację rodzinną czy materialną. Dom służy nie tylko chorym. Rodziny osierocone spotykają się na wspólnych nabożeństwach i rozmowach, wyjeżdżają na wycieczki i pielgrzymki. Odbywają się w nim szkolenia i praktyki, spotkania oraz konferencje lekarzy, pielęgniarek, wolontariuszy, studentów krakowskich uczelni oraz uczniów z różnych placówek oświatowych. Opieka hospicyjna stacjonarna i domowa jest nieodpłatna dla chorego i jego rodziny. Członkowie Towarzystwa proszą wszystkich ludzi dobrej woli o wspieranie działalności Hospicjum św. Łazarza, aby pomoc Hospicjum mogła być ofiarowywana każdemu choremu, potrzebującemu całościowej opieki: medycznej, duchowej, pielęgnacyjnej i socjalnej. Towarzystwo Przyjaciół Chorych "Hospicjum im. św. Łazarza" ul. Fatimska 17,31-831 Kraków tel./fax 012 641 46 59, e-mail:osrodek@hospicjum.org www.hospicjum.krakow.pl, www.polanadziei.pl Przedmowa 7 Podziękowania 9 1. Zaczynamy! 13 Do czego przydadzą mi się te umiejętności? 14 O książce 16 Założenia 18 2. Przygotowanie osoby uzdrawiającej - opiekuna 21 Jakie są moje cierpienia duchowe? 22 W jaki sposób nasze własne rozterki duchowe wpływają na pracę z pacjentem? 24 Jeśli ciągle będę raniony, czy mnie to nie zabije? 25 Dlaczego należy się zdystansować od uczuć pacjenta? 28 Zbawienna cisza 30 Jaki jest zraniony opiekun? 31 Wskazówki, jak przetrwać w warunkach szpitalnych, będąc zranionym opiekunem 32 3. Słuchanie Początek procesu uzdrawiania 37 Różne wymiary słuchania 39 Po co słuchać? 40 Wskazówki, jak słuchać 43 4. Jak rozumieć to, czego słuchamy? 53 Czym są potrzeby duchowe? 53 Jak brzmi i jak wygląda duchowość? 54 Wskazówki do zrozumienia tego, czego słuchamy 57 5. Jak odpowiadać na ból duchowy? Umiejętności podstawowe 67 Umiejętności podstawowe: cele i wskazówki 68 Umiejętności podstawowe 1: budowanie więzi 73 Wskazówki, jak zbudować więź z pacjentem 73 Umiejętności podstawowe 2: przeformułowanie 76 Wskazówki do prze formułowań 77 Umiejętności podstawowe 3: pytania otwarte 79 Wskazówki, jak zadawać pytania otwarte 80 Umiejętności podstawowe 4: odwzajemnianie uczuć i zwiększona empatia 83 Wskazówki, jak odwzajemniać uczucia 85 Umiejętności podstawowe 5: otwarcie się przed pacjentem 94 Wskazówki do otwarcia się przed pacjentem 94 6. Jak odpowiadać na ból duchowy? Umiejętności na poziomie zaawansowanym 99 Umiejętności na poziomie zaawansowanym 1: słuchanie tego, co opowiada pacjent 100 Wskazówki, jak słuchać 100 Umiejętności na poziomie zaawansowanym 2: słuchanie języka ciała 104 Wskazówki, jak pomóc pacjentowi w słuchaniu języka ciała 104 Umiejętności na poziomie zaawansowanym 3: pielęgnowanie odporności i pozytywne podejście 107 Wskazówki, jak pielęgnować odporność 107 Wskazówki, jak pomóc pacjentowi w pozytywnym podejściu 109 Umiejętności na poziomie zaawansowanym 4: praktyki religijne 112 Wskazówki, jak modlić się z pacjentem 113 7. Najczęściej zadawane pytania 117 8. Podsumowanie 137 Poćwiczmy! 137 Słowo zachęty 144 Klucz do ćwiczeń 145 Przypisy 155 pobierz spis treści Jak rozmawiać, gdy chory chciałby się przed nami otworzyć, porozmawiać o swych rozterkach związanych z sensem życia, cierpienia, śmierci, o swych duchowych ranach? Co robić, żeby wyznawana przez niego religia lub system wartości były dla niego źródłem pociechy? Co powiedzieć, żeby poprawić stan psychiczny pacjenta, bardzo ważny dla procesu zdrowienia? Uczy tego książka Elizabeth Johnston Taylor. Poparta rzetelną wiedzą psychologiczną oraz praktyką w rozmowach z chorymi i prowadzeniu treningów z ich opiekunami, proponuje konkretne ćwiczenia, przykładowe rozmowy z analizą błędów. Przydatna wolontariuszom, kapelanom, psychologom, pracownikom placówek medycznych i tym wszystkim, którzy chorym chcą służyć. Dr Elizabeth Johnston Taylor wykłada w szkole pielęgniarskiej przy Loma Linda University w Kalifornii, specjalizuje się w pielęgniarstwie onkologicznym i opiece paliatywnej. Brała udział w kursach dla kapelanów i kierowników duchowych. Jest autorką ponad 50 publikacji.