Życie bł. Edmunda Bojanowskiego, założyciela Sióstr Służebniczek i twórcy ochronek wiejskich, rzecznika pracy organicznej, świetnego organizatora i społecznika, inspiratora czytelnictwa wiejskiego, kuchni dla ubogich, opieki nad chorymi i osieroconymi dziećmi, pokazuje, ile dobrego może zdziałać człowiek mający kochające i otwarte na potrzebujących serce. Uważany za prekursora soboru watykańskiego II i apostolstwa świeckich inspiruje do pełnienia bardziej aktywnej roli w Kościele i podjęcia większej za niego odpowiedzialności. Pamięć o tym "serdecznie dobrym człowieku" jest obowiązkiem nie tylko założonych przez niego służebniczek, ale całego społeczeństwa polskiego.
Spis treści
Dzieciństwo i młodość 7
Studia uniwersyteckie 12
Literat 15
Działacz Wydziału Literackiego w Kasynie Gostyńskim 23
Organizator czytelni wiejskich 27
Współorganizator pierwszych ochronek miejskich 31
Członek Towarzystwa Pomocy Naukowej i Ligi Polskiej 36
Zbieracz podań, pieśni i przysłów ludowych 42
W Instytucie Gostyńskim 47
Wydawca "Pokłosia i "Roku Wiejskiego 55
Otwarcie pierwszej ochrony wiejskiej 61
Założyciel Zgromadzenia Służebniczek Bogarodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej 66
Twórca pierwszego samoistnego nowicjatu 76
Zabiegi o kościelne uznanie zgromadzenia 82
Troska o rozkwit dzieła 85
Seminarzysta 98
"Bardzo was proszę, módlcie się za mnie... 103
Autor Dziennika
Dzieje służebniczek 113
Błogosławiony 117
Literatura o bł. Edmundzie 123
Zakończenie 128
Bł. Edmund Bojanowski miłował Boga i miłował człowieka. Był mężem modlitwy. Jego miłość do ludzi, która odznaczała się heroicznymi czynami, zrodziła się z głębokiego zjednoczenia z Bogiem przez modlitwę. Z niej czerpał siłę do służby człowiekowi. Ta miłość dojrzewała u niego na klęczkach, ażeby potem wydawać owoce. Dzięki modlitwie jego życie stało się nieustanną służbą człowiekowi potrzebującemu, zwłaszcza dzieciom. Sprawy Boże były dla niego równocześnie sprawami ludzkimi, a miłość Boga – miłością człowieka.
Edmund Bojanowski (1814-1871), założyciel Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP. Twórca ochronek wiejskich, rzecznik pracy organicznej, wspaniały organizator i społecznik. Inspirator czytelnictwa wiejskiego, kuchni dla ubogich, opieki nad chorymi i osieroconymi dziećmi. Uważany za prekursora idei Soboru Watykańskiego II i apostolstwa świeckich. Pamięć o tym serdecznie dobrym człowieku jest obowiązkiem nie tylko założonych przez niego zgromadzeń, ale całego społeczeństwa polskiego.