Pismo Święte w Tradycji Kościoła jest udaną próbą zebrania, w jednym tomie, najistotniejszych wątków badań teologicznych zawartych w dwóch wielkich pracach kard. Henri de Lubaca SJ z zakresu egzegezy biblijnej tzn. w czterech tomach Exégèse médiévale i w Histoire et Esprit. Zachowując swój charakter naukowy książka de Lubaca stanowi znakomite wprowadzenie w historię interpretacji Pisma Świętego w historii Kościoła od Orygenesa, poprzez św. Augustyna i św. Hieronima, aż po egzegezę Starego i Nowego Testamentu w średniowieczu oraz w czasach nowożytnych. Nie brakuje w niej również odwołań do współczesnej teologii biblijnej, zwłaszcza do wielkiego nurtu studiów biblijnych zainicjowanych przez dominikanina Marie-Josepha Lagrange’a, założyciela szkoły biblijnej w Jerozolimie. Jednak przede wszystkim praca kard. Henri de Lubaca ma charakter zwięzłej prezentacji jego samodzielnych, dogłębnych studiów, jakie prowadził w zakresie egzegezy biblijnej.

Pismo Święte w Tradycji Kościoła jest udaną próbą zebrania w jednym tomie najistotniejszych wątków badań teologicznych zawartych w dwóch wielkich pracach kard. Henri de Lubaca SJ z zakresu egzegezy biblijnej,

tzn. w czterech tomach Eiegese médiévale i w Histoire et Esprit. Ograniczenie objętościowe nie wpłynęło negatywnie na głębię analiz egzegetycznych przedstawionych w prezentowanej pracy, lecz sprawiło, iż obszerne badania

francuskiego biblisty stały się przystępne dla czytelnika mniej zaawansowanego w studiach nad Pismem Świętym. Zachowując swój charakter naukowy, książka de Lubaca stanowi znakomite wprowadzenie w historię

interpretacji Pisma Świętego w historii Kościoła od Orygenesa, przez św. Augustyna i św. Hieronima, aż po egzegezę Starego i Nowego Testamentu w średniowieczu oraz w czasach nowożytnych. Nie brakuje w niej również

odwołań do współczesnej teologii biblijnej, zwłaszcza do wielkiego nurtu studiów biblijnych zainicjowanych przez dominikanina Marie-Josepha Lagrange'a, założyciela szkoły biblijnej w Jerozolimie. Jednak przede

wszystkim praca kard. Henri de Lubaca ma charakter zwięzłej prezentacji jego samodzielnych, dogłębnych studiów, jakie prowadził w zakresie egzegezy biblijnej.

 

HENRI DE LUBAC (1896-1991) , jezuita francuski, jeden z najwybitniejszych myślicieli katolickich XX wieku, profesor teologii fundamentalnej oraz autor licznych publikacji. Niektóre z nich stały się swego czasu źródłem wielu nieporozumień i gwałtownej krytyki, aż do zakazu nauczania włącznie (1950). Potem jednak teologia oraz dzieła ojca de Lubaca wywarły znaczący wpływ na obrady oraz kształt dokumentów Soboru Watykańskiego II (1962-1965), w którym uczestniczył jako doradca teologiczny. W roku 1983 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej. Z dzieł tego autora, w Wydawnictwie WAM ukazały się "Medytacje o Kościele” oraz "Paradoksy i nowe paradoksy”. Obecnie oddajemy do rąk polskiego czytelnika trzy najbardziej charakterystyczne dla zakresu i stylu jego myślenia dzieła: "Dramat humanizmu ateistycznego”, "Kościoły partykularne w Kościele powszechnym” oraz "Pismo Święte w Tradycji Kościoła”.