Św. Karol Boromeusz był niewątpliwie człowiekiem, który we właściwym czasie znalazł się we właściwym miejscu. Po Soborze Trydenckim, gdy Kościół pojął wreszcie długo oczekiwane wysiłki na rzecz reformy on, jako kardynał i później biskup Mediolanu, zaczął je wcielać w życie. Przeorganizował całą działalność Kościoła i jego instytucje, w czasach zarazy był przykładem ofiarności i dobroci, pisał i uczył. Do dziś diecezja mediolańska żyje jego osiągnięciami.
Wstęp 7
Ród i pochodzenie 17
Dzieciństwo i lata młodzieńcze 27
Najbliższy współpracownik papieża 40
Moment przełomu 51
Pasterz Kościoła mediolańskiego 60
Kres życia i rychła kanonizacja 83
Spuścizna piśmiennicza 96
Kontakty z Polską i kult na ziemiach polskich 102
Zakończenie 119
Wybrana literatura 123