Spartakus to imię, które przetrwało w pamięci przez całe tysiąclecia. Max Gallo sprawia, że postać ta ożywa na nowo. Ukazuje życie niewolnika i gladiatora, który pokonał rzymskie legiony. Maluje obraz wojny. Z jednej strony siłę legionów, potęgę i bogactwo Rzymu, jego trybunów, konsulów, cezara, Krassusa i Pompejusza, a z drugiej pragnienie wolności, dzikość i anarchię ludzi, którzy zerwali kajdany. Pod piórem Maxa Gallo ożywa całe okrucieństwo epoki. Opowiedziana historia przybiera ludzkie twarze, ukazuje pasje i emocje, staje się głosem wołającym o godziwe życie. Niewolnicy przegrali wojnę, ale ponosząc klęskę, przegrali jako ludzie wolni. Sześć tysięcy krzyży wzniesionych przez konsula Krassusa wzdłuż rzymskiej Via Appia, na których ponieśli śmierć, a które miały zastraszyć następne pokolenia, nie zdołało ich wymazać z naszej pamięci.
Książka "Spartakus. Powstanie niewolników" otwiera cykl powieści historycznych "Rzymianie". Każda z pięciu części sprawia, że ożywają czasy i osoby odgrywające kluczową rolę w kształtowaniu historii Rzymu.

W przygotowaniu kolejne tomy: Neron, Tytus, Marek Aureliusz i Konstantyn Wielki.

Spartakus to imię, które przetrwało w pamięci przez całe tysiąclecia. Max Galio sprawia, że postać ta ożywa na nowo. Ukazuje życie niewolnika i gladiatora, który pokonał rzymskie legiony. Maluje obraz wojny. Z jednej strony siłę legionów, potęgę i bogactwo Rzymu, jego trybunów, konsulów, cezara, Krassusa i Pompejusza, a z drugiej pragnienie wolności, dzikość i anarchię ludzi, którzy zerwali kajdany.

Pod piórem Maxa Galio ożywa całe okrucieństwo epoki. Opowiedziana historia przybiera ludzkie twarze, ukazuje pasje i emocje, staje się głosem wołającym o godziwe życie. Niewolnicy przegrali wojnę, ale ponosząc klęskę, przegrali jako ludzie wolni. Sześć tysięcy krzyży wzniesionych przez konsula Krassusa wzdłuż rzymskiej Via Appia, na których ponieśli śmierć, a które miały zastraszyć następne pokolenia, nie zdołało ich wymazać z naszej pamięci.

 

 

Max Galio, ur. w 1932 r. w Nicei francuski historyk, powieściopisarz, eseista i polityk włoskiego pochodzenia. Pierwsze jego prace poświęcone były problemowi totalitaryzmu, badał również dokumenty dotyczące wojny domowej w Hiszpanii. Stopniowo odchodził od pracy dydaktyczno-naukowej, by zająć się twórczością literacką i działalnością polityczną. Uważany za niedoścignionego mistrza biografii. Jest autorem licznych prac monograficznych, m.in. biografii Juliusza Cezara, Robespierre'a, Garibaldiego, Napoleona, Róży Luxemburg i Charlesa de Gaulle'a. Od maja 2007 jest członkiem Akademii Francuskiej.