Kościół w swoim oficjalnym nauczaniu jest jasny stwierdzając, że charyzmaty, zarówno nadzwyczajne, jak również proste i zwyczajne, są łaskami Ducha Świętego, bezpośrednio lub pośrednio służącymi Kościołowi; zostają udzielone w celu budowania Kościoła, dla dobra ludzi oraz ze względu na potrzeby świata. [KKK 799]
Widzimy tu zaakcentowane trzy ich cele: budowanie Kościoła, dobro ludzi i potrzeby świata. Poza tym nie miały by one sensu. Stąd też dalsza zachęta Kościoła w Katechizmie: Charyzmaty powinny być przyjmowane z wdzięcznością przez tego, kto je otrzymał, ale także przez wszystkich członków Kościoła. [KKK 800]
Oznacza to, że nie powinniśmy ich odrzucać, nie należy lękać się ich przyjęcia, lecz być za nie Bogu wdzięczni i to zarówno, gdy otrzymujemy je my sami jak i gdy otrzymują je inni ludzie w Kościele. Nie powinny one budzić pychy u tego, który je otrzymał, ani zazdrości u innych członków Kościoła.
Nagrania dokonano w Domu Rekolekcyjnym Ojców Jezuitów "Górka" w Zakopanem.
CD 5 format CD-extra - DODATEK: Kroki w modlitwie robiącej miejsce Bogu.pdf