Tytuł książki sugeruje nowy, inny od dotychczasowego sposób mówienia o duchowości. Myśli autora - benedyktyna głęboko rozmodlonego są pożyteczne dla wszystkich, którzy chcą kroczyć drogą życia duchowego. Nasza droga do Boga nie przebiega obok nas, lecz prowadzi nas - przez nas. Błędna ocena siebie, przytłumienie własnych, ciemnych stron w dążeniu do ideału często deformuje nasze spojrzenie na rzeczywistego Boga. Prawem życia duchowego jest znalezienie drogi do Boga przez doświadczenie własnych słabości. Człowiek winien szukać Boga w zranieniach, tam, gdzie dotarł, u kresu jego możliwości.
Wprowadzenie 5
I. Duchowość autorytarna 11
II. Powstanie duchowości nieautorytarnej 17
a) Przykłady biblijne 17
b) Tradycja monastyczna 27
c) Reguła świętego Benedykta 33
d) Psychologiczne aspekty duchowości nieautorytarnej 45
e) Duchowość nieautorytarna w bajkach 53
III. Rozwój duchowości nieautorytarnej 59
a) Dialog z myślami i uczuciami 63
b) Rozmowa z moimi chorobami 78
c) Stosunek do moich ran i blizn 84
d) Doświadczenie poczucia niemocy i klęski 90
e) Duchowość nieautorytarna a wspólnota 97
IV. Pokora i poczucie humoru jako główne rysy życia chrześcijańskiego 103
Zakończenie 113