Jezus Chrystus naszym wzorem i mi strzem 7
Księga pierwsza
NAPOMNIENIA POŻYTECZ NE
DLA ŻYCIA DUCHOWEGO
R o z d z i a ł 1
Naśladowanie Chrystusa i wzgarda wszystkich marności
światowych 11
R o z d z i a ł 3
Prawda poucza 14
R o z d z i a ł 4
Ostrożność w działaniu 17
R o z d z i a ł 5
Czytanie Pisma Świętego 18
R o z d z i a ł 6
Nieuporządkowane skłonności 19
R o z d z i a ł 7
Unikanie nieopartej na rzeczywistości nadziei i wyniosłości 20
R o z d z i a ł 8
Unikanie zbytniej poufałości 21
R o z d z i a ł 9
Posłuszeństwo i uległość 22
R o z d z i a ł 1 0
Wystrzeganie się wielomówstwa 23
R o z d z i a ł 11
O nabywaniu pokoju i gorliwości o postęp duchowy 24
R o z d z i a ł 1 2
Korzyści z doświadczania przeciwności 26
R o z d z i a ł 1 3
Tłumienie pokus 27
R o z d z i a ł 1 4
Unikanie wydawania pochopnych ocen 30
R o z d z i a ł 1 5
Czyny motywowane miłością 31
R o z d z i a ł 1 6
Znoszenie braków cudzych 32
R o z d z i a ł 1 7
Życie mnisze 34
R o z d z i a ł 1 8
Przykłady świętych Ojców 35
R o z d z i a ł 1 9
Ćwiczenia dobrego zakonnika 37
R o z d z i a ł 2 0
Umiłowanie samotności i milczenia 40
R o z d z i a ł 2 1
Skrucha serca 44
R o z d z i a ł 2 2
Rozważanie ludzkiej nędzy 46
R o z d z i a ł 2 3
Rozmyślanie o śmierci 49
R o z d z i a ł 2 4
Sąd i kara za grzechy 52
R o z d z i a ł 2 5
Gorliwa poprawa całego naszego życia 56
Księga druga
ZACHĘTY DO ŻYCIA
WEWNĘTRZNEGO
R o z d z i a ł 1
Przebywanie w swym wnętrzu 63
R o z d z i a ł 2
Pokorne poddanie się Bogu 66
R o z d z i a ł 3
Dobry spokojny człowiek 67
R o z d z i a ł 4
Czyste serce i prosta intencja 69
R o z d z i a ł 5
Zastanowienie się nad sobą 70
R o z d z i a ł 6
Radość dobrego sumienia 71
R o z d z i a ł 7
Miłość Jezusa ponad wszystko 73
R o z d z i a ł 8
Bliska przyjaźń z Jezusem 74
R o z d z i a ł 9
Brak wszelkiej pociechy 77
R o z d z i a ł 1 0
Wdzięczność za łaskę Bożą 80
R o z d z i a ł 11
Mała liczba miłośników krzyża Jezusowego 82
R o z d z i a ł 1 2
Królewska droga krzyża świętego 84
Księga trzecia
POCIECHA WEWNĘTRZNA
R o z d z i a ł 1
Chrystus mówi do wiernej duszy od wewnątrz 93
R o z d z i a ł 2
Prawda mówi w sercu bez zgiełku słów 94
R o z d z i a ł 3
Słów Bożych słuchać trzeba z pokorą. Wielu ich nie docenia 95
R o z d z i a ł 4
Postępować przed Bogiem w prawdzie i pokorze 98
R o z d z i a ł 5
Zdumiewający skutek Bożej miłości 101
R o z d z i a ł 6
Próbowanie prawdziwego miłośnika 104
R o z d z i a ł 7
Ukrywać łaskę pod strażą pokory 107
R o z d z i a ł 8
Ocena siebie przed Bogiem jako człowieka o lichej wartości 109
R o z d z i a ł 9
Wszystko należy odnosić do Boga jako do celu ostatecznego 111
R o z d z i a ł 1 0
Wzgardziwszy światem, słodko jest służyć Bogu 112
R o z d z i a ł 11
Pragnienia serca trzeba badać i je powściągać 114
R o z d z i a ł 1 2
Uczenie się cierpliwości i zmaga nie się z pożądaniami 116
R o z d z i a ł 1 3
Posłuszeństwo pokornego poddanego na wzór Chrystusa 118
R o z d z i a ł 1 4
Rozważanie zakrytych Bożych wyroków,
byśmy się nie wynosili w dobrych rzeczach 119
R o z d z i a ł 1 5
Jak zachować się oraz mówić, gdy idzie o rzecz upragnioną? 121
R o z d z i a ł 1 6
Prawdziwej pociechy w samym tylko Bogu należy szukać 123
R o z d z i a ł 1 7
Wszelką troskę trzeba oprzeć na Bogu 124
R o z d z i a ł 1 8
Doczesne nędze należy znosić spokojnie na wzór Chrystusa 126
R o z d z i a ł 1 9
Znoszenie krzywd. Kto sprawdza się jako człowiek cierpliwy 127
R o z d z i a ł 2 0
Wyznanie własnej niemocy. Nędze tego życia 129
R o z d z i a ł 2 1
W Bogu trzeba – ponad wszelkimi dobra mi i darami – spoczywać 131
R o z d z i a ł 2 2
Wspominanie wielorakich Bożych dobrodziejstw 134
Cztery czynniki przynoszące wielki pokój 137
R o z d z i a ł 2 4
Unikanie wścibskiego badania cudzego życia 140
R o z d z i a ł 2 5
Na czym polega trwały pokój serca i prawdziwy postęp duchowy 141
R o z d z i a ł 2 6
Wzniosłość wolności ducha, na którą bardziej można
zasłużyć pokorną modlitwą niż lekturą 143
R o z d z i a ł 2 7
Miłość siebie najbardziej powstrzymuje od najwyższego dobra 144
R o z d z i a ł 2 8
Przeciw językom oszczerców 146
R o z d z i a ł 2 9
Jak należy wzywać i błogosławić Boga, gdy nadejdzie utrapienie 147
R o z d z i a ł 3 0
Prośba o pomoc Bożą i ufność w odzyska nie łaski 148
R o z d z i a ł 3 1
Odsunąć na bok wszelkie stworzenie, by można znaleźć Stwórcę 151
R o z d z i a ł 3 2
Zaparcie się siebie samego i uwolnienie się od wszelkiej
pożądliwości 153
R o z d z i a ł 3 3
Niestałość serca. Ostateczną intencję kierować ku Bogu 155
R o z d z i a ł 3 4
Kochającemu Bóg smakuje ponad wszystko i we wszystkim 156
R o z d z i a ł 3 5
Nie ma wolności od kuszenia w tym życiu 158
R o z d z i a ł 3 6
Przeciw marnym ludzkim sądom 159
R o z d z i a ł 3 7
Szczere i całkowite wyrzeczenie się
samego siebie dla osiągnięcia wolności serca 161
R o z d z i a ł 3 8
Dobre kierowanie rzeczami zewnętrznymi i uciekanie się
do Boga w niebezpieczeństwach 163
R o z d z i a ł 3 9
Człowiek nie powinien gwałtownie załatwiać spraw 164
R o z d z i a ł 4 0
Człowiek nie ma nic dobrego z siebie
i z niczego nie może się chełpić 165
R o z d z i a ł 4 1
Wzgarda wszelkiej doczesnej czci 167
R o z d z i a ł 4 2
Pokoju nie należy w ludziach pokładać 168
R o z d z i a ł 4 3
Przeciwko próżnej i światowej nauce 169
R o z d z i a ł 4 4
Nie przyciągać ku sobie rzeczy zewnę trznych 171
R o z d z i a ł 4 5
Nie wszystkim należy wierzyć. Upadek w słowach łatwy 172
R o z d z i a ł 4 6
Pokładanie ufności w Bogu, kiedy powstają pociski słów 174
R o z d z i a ł 4 7
Wszystkie przykrości trzeba znosić dla życia wiecznego 177
R o z d z i a ł 4 8
Dzień wieczności i kłopoty tego życia 179
R o z d z i a ł 4 9
Pragnienie życia wiecznego.
Jak wielkie są dobra przyrze czone toczącym bój 182
R o z d z i a ł 5 0
Jak człowiek w poczuciu opuszczenia ma się ofi arować
w ręce Boga 185
R o z d z i a ł 5 1
Trzeba zająć się zadaniami niskimi,
gdy człowieka nie stać na to, by oddawał się wznio słym 188
R o z d z i a ł 5 2
Człowiek niech nie uważa się za godnego pociech,
lecz raczej za zasługującego na chłostę 189
R o z d z i a ł 5 3
Łaska Boża trzyma się z daleka od znajdujących upodobanie
w rzeczach ziemskich 191
R o z d z i a ł 5 4
Odmienne poruszenia natury i łaski 193
R o z d z i a ł 5 5
Zepsucie natury i skuteczność łaski Bożej 197
R o z d z i a ł 5 6
Powinniśmy odmawiać sobie samym
i naśladować Chrystusa przez krzyż 200
R o z d z i a ł 5 7
Niech człowiek nie będzie zbyt przygnębiony, gdy popełnia
jakieś błędy 202
R o z d z i a ł 5 8
Nie należy starać się bardziej poznać wznioślejszych rzeczy
i ukrytych wyroków Bożych 204
R o z d z i a ł 5 9
Wszelką nadzieję i ufność trzeba zacumo wać w samym Bogu 208
Księga czwarta
SAKRAMENT OŁTARZA
Pobożna zachęta do Komunii świętej 213
R o z d z i a ł 1
Z jak wielkim szacunkiem należy przyjmować Chrystusa 214
R o z d z i a ł 2
W sakramencie ołtarza ukazuje się wielka dobroć i miłość Boga 219
R o z d z i a ł 3
Pożyteczne jest często komunikować 222
R o z d z i a ł 4
Pobożnie komunikującym udzielonych zostaje wiele dóbr 224
R o z d z i a ł 5
Godność sakramentu i stanu kapłańskiego 227
R o z d z i a ł 6
Zapytanie o ćwiczenie przed Komunią świętą 229
R o z d z i a ł 7
Roztrząsanie własnego sumienia i posta nowienie pop rawy 230
R o z d z i a ł 8
Ofi ara Chrystusa na krzyżu a nasze własne wyrzeczenie się 232
R o z d z i a ł 9
Samych siebie i wszystko nasze powinniś my ofi arować Bogu
i za wszystkich się modlić 234
R o z d z i a ł 1 0
Nie należy tak łatwo opuszczać Komunii świętej 236
R o z d z i a ł 11
Ciało Chrystusa i Pismo św. są najbardziej potrzebne
wiernej duszy 239
R o z d z i a ł 1 2
Z wielką pilnością powinien się przygoto wać
mający komunikować z Chrystusem 243
R o z d z i a ł 1 3
Dusza pobożna powinna całym sercem pragnąć
zjednoczenia z Chrystusem w Sakramencie 245
R o z d z i a ł 1 4
Żarliwe pragnienie ciała Chrystusowego u pewnych
osób pobożnych 247
R o z d z i a ł 1 5
Łaskę pobożności zdobywa się przez pokorę i zaparcie się siebie 248
R o z d z i a ł 1 6
Powinniśmy nasze potrzeby odkrywać Chrystusowi
i prosić o Jego łaskę 250
R o z d z i a ł 1 7
Żarliwa miłość i gwałtowne pożądanie przyjęcia Chrystusa 252
R o z d z i a ł 1 8
Człowiek niech nie będzie ciekawskim badaczem Sakramentu,
lecz pokornym naśladowcą Chrystusa, pod dając zmysły
swoje wierze świętej 254
