Albert Wielki (1193-1280) wstąpił do zakonu dominikanów w 1223 roku, działał jako kaznodzieja i nauczyciel, zwłaszcza w Paryżu i Kolonii, gdzie jego słuchaczem był Tomasz z Akwinu. W latach 1254-1257 był prowincjałem niemieckiej prowincji zakonu. Łączył augustynizm w teologii z arystotelizmem w filozofii. Był płodnym pisarzem. Zajmował się wszystkimi dziedzinami wiedzy, ale zasłynął z badań nad przyrodą.
Dziełko
O piętnastu problemach teologiczno-filozoficznych jest polemiką z profesorami Uniwersytetu Paryskiego, tzw. awerroistami łacińskimi, zwolennikami arabskiego filozofa Awerroesa, który poglądy Arystotelesa starał się pogodzić z teologią islamską.
Wprowadzenie
str. 5
O piętnastu problemach teologiczno-filozoficznych str. 11
[Pozdrowienie wprowadzające] str. 13
[Tezy nauczycieli paryskich] str. 13
PROBLEM I
Intelekt wszystkich ludzi jest jeden i ten sam numerycznie str. 15
PROBLEM II
Opinia, że człowiek poznaje, jest fałszywa i niewłaściwa str. 31
PROBLEM III
Wola człowieka chce i wybiera z konieczności str. 37
PROBLEM IV
Wszystkie byty, które działają w sferze podksiężycowej,
są poddane koniecznemu wpływowi ciał niebieskich str. 41
PROBLEM V
Świat jest wieczny str. 45
PROBLEM VI
Nigdy nie było pierwszego człowieka str. 49
PROBLEM VII
Dusza, która jest formą człowieka
jako człowieka, ginie wraz z rozkładem ciała str. 53
PROBLEM VIII
Dusza oddzielona po śmierci
nie cierpi wskutek ognia cielesnego str. 61
PROBLEM IX
Wolna wola jest władzą bierną, a nie czynną, ponadto jest poruszana
z konieczności przez przedmiot pożądania str. 65
PROBLEM X
Bóg nie poznaje rzeczy jednostkowych str. 67
PROBLEM XI
Bóg nie poznaje niczego różnego od siebie samego str. 71
PROBLEM XII
Ludzkie czyny nie podlegają rządom Bożej opatrzności str. 75
PROBLEM XIII
Bóg nie potrafi udzielić nieśmiertelności
lub niezniszczalności rzeczy śmiertelnej czy zniszczalnej str. 77
PROBLEM XIV
Ciało Chrystusa spoczywające w grobie i zawieszone
na krzyżu nie jest lub nie było tym smym
numerycznie wprost, lecz tylko pod pewnym względem str. 81
PROBLEM XV
Anioł i dusza są prości, lecz nie prostotą absolutną,
ani też nie dzięki zbliżeniu do złożenia,
lecz tylko dzięki odejściu od najwyższej prostoty str. 83