Zło budzi wstręt lub fascynuje.
Ale czy można je pokonać?
Kardynał Cordes przedstawia sposoby radzenia sobie ze złem na gruncie psychoanalizy, socjologii i praktyki Kościoła. Porównuje metody psychologiczne stosowane w duszpasterstwie i poradnictwie katolickim z całościową wizją człowieka opartą na wierze. Zastępowanie pojęć "grzech" lub "wina" terminologią psychoanalityczną czy odchodzenie od indywidualnej spowiedzi uznaje za ślepe uliczki. Odwołuje się do duchowych praktyk nowych wspólnot w Kościele. Zachęca wiernych do odkrywania na nowo łaski chrztu i konfrontacji swojego życia ze słowem Bożym. Zaznacza, że dopiero światło wiary pozwala dostrzec genezę zła, jego pełny wymiar i możliwość wyzwolenia.
PRZEDMOWA ..... 7
PRZECIWSTAWIAĆ SIĘ ZŁU –
w otaczającym świecie i w sercu ..... 13
Zdumione przebudzenie ..... 13
Możliwości i pułapki psychoanalizy ..... 23
Grzech ..... 39
GŁÓD BOGA –
drogi i bezdroża ..... 51
Nie zamykać aktu wiary w granicach intelektu ..... 52
Nowe wspólnoty:
moce emocjonalne w służbie przekazywania wiary ..... 62
Bóg jako narkotyk? ..... 80
"ADAMIE, GDZIE JESTEŚ?” –
racje przemawiające za indywidualnym wyznaniem grzechów ..... 83
Uwrażliwienie na winę wspólnotową ..... 84
Nabożeństwo pokutne zamiast spowiedzi indywidualnej? ..... 88
"Wewnętrzna strona” aktu pokuty ..... 97
CHRZEŚCIJAŃSKA DOJRZAŁOŚĆ –
impulsy pochodzące od nowych wspólnot duchowych ..... 112
Doświadczenie własnego chrztu jako wsparcie dla wiary ..... 113
Życie łaską chrztu ..... 123
Mówienie o chrześcijańskiej dojrzałości ..... 134