Książka ukazuje postać świętej Kingi z całym bogactwem jej pięknej osobowości i kolei losu. Księżniczka węgierska, po ślubie, zostawszy księżną krakowsko-sandomierską, współrządzi z mężem. Wykazuje wielką mądrość i rozsądek w swych działaniach: stara się o pokój, o rozkwit gospodarczy kraju, troszczy się o losy poddanych i sprawiedliwość. W czasach zagrożenia wojennego wykazuje odwagę, dzielnie stawia czoła niebezpieczeństwom i znosi niewygody. W czasach spokojnych dba o oświatę, patronuje piśmiennictwu rodzącemu się dopiero u nas, troszczy się o kulturę. Przy tych wszystkich zajęciach żyje prawie jak mniszka, pokutując i umartwiając się, spędzając wiele czasu na modlitwie, starając się walczyć ze złem w swoim otoczeniu. Ufundowawszy klasztor klarysek w Starym Sączu, po śmierci męża zostaje w nim mniszką. Wszystkie te cechy wytworzyły już za życia księżny aurę świętości.
Wstęp 5
Święci władcy 7
Walcząca za swój ród 11
W węgierskiej rodzinie królewskiej 13
W nowej ojczyźnie 17
Dziewicze małżeństwo 24
Współrządzenie krajem 28
Pani Ziemi Sądeckiej 32
Odkrywczyni żup solnych 35
Starania o kanonizację św. Stanisława 39
Troska Kingi o życie moralne poddanych 42
Pożegnanie z Krakowem 45
Fundatorka klarysek w Starym Sączu 51
Klaryska 56
Wobec pasterzy Kościoła 63
Bóg najwyższym dobrem księżnej 68
Ubóstwo i pokora Kingi 75
Pokuta i umartwienie Kingi 78
Zatroskana o bliźniego 82
Matka ludu i ojczyzny 85
Troska o oświatę i kulturę polską 87
Radosna święta 89
Śmierć Kingi i jej kult 91
Zakończenie 93
Literatura poświęcona św.Kindze 95